Αν τα εννέα τάγματα των αγγέλων έπεφταν από τον ουρανό, αν όλοι οι άνθρωποι γινόντουσαν κακοί, και αν τα λοιπά κτίσματα αποστατούσαν και έβγαιναν από τη φυσική τάξη που έθεσε ο Δημιουργός, αν όλα αυτά συνέβαιναν, δεν θα ήταν αρκετά να λυπήσουν τον Θεό, γιατί υπήρχε η Θεοτόκος που τον αγάπησε τόσο πολύ, υπάκουσε στο θέλημα του και έγινε χωρητική και δεκτική όλων των χαρισμάτων που διαμοίρασε στην κτίση· ένας κόσμος δεύτερος, ασύγκριτα υπέρτερος από τον αισθητό και νοητό κόσμο. Επίσης ότι ο αισθητός και νοητός κόσμος έγινε για την Παναγία, και η Παναγία για τον Χριστό «καθώς το περιβόλι γίνεται διά να φυτευθεί το δένδρον και πάλιν το δένδρον φυτεύεται διά τον καρπόν». (Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης)
Ο αγνός φόβος του Θεού «Ο φόβος του Κυρίου είναι διδασκαλία και σοφία». Σοφός Σολομών «Ο φόβος του Κυρίου προσθέτει μέρες». (Παρ. 10, 27) «Ο φόβος του Κυρίου είναι πηγή ζωής». (Παρ. 14, 27) «Ο φόβος του του Θεού φυλάττει από το κακό». (Παρ. 8,13) «Ο φόβος του Θεού είναι τιμή προς τον Θεό» (Ψαλμ. 5,8) «Να εργασθήτε με φόβο και δέος για τη σωτηρία σας» (Φιλιπ. 2,12) «Μας παραλαμβάνει ο φόβος με το πλοίο της μετανοίας και μας μεταβιβάζει στο θεϊκό λιμάνι, που είναι η αγάπη του Θεού». (Αββάς Ισαάκ ο Σύρος)
