Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γέννηση Χριστού

Γι' αυτό λοιπόν «ο εξ' ουρανού καταβάς άρτος της ζωής», τοποθετείται στην φάτνη, που είναι η εστία των αλόγων ζώων, ώστε και τα άλογα να γευθούν την λογικήν τροφή, και να γίνουν έλλογα. Μεσιτεύει λοιπόν στην φάτνη μεταξύ του βοός και του όνου ο Κύριος και των δυο, «ινα το μεσότοιχον του φραγμού λύσας, τους δύο κτίση εν εαυτώ εις έναν καινόν άνθρωπον», ελευθερώνοντας τον ένα από τον βαρύ ζυγό του Νόμου και απαλλάσσοντας τον άλλον από το φορτίον της ειδωλολατρίας...


Από την φυλή του Ιούδα ανέτειλεν ο Χριστός μας, όπως λέγει ο Απόστολος, αλλά οι Ιουδαίοι δεν φωτίζονται από την ανατολή Του. Και οι μάγοι, ενώ είναι άσχετοι με τις διαθήκες της επαγγελίας και ξένοι από την ευλογία των πατέρων, προηγούνται όμως στην γνώση από τον Ισραηλιτικόν λαό. Και τον ουράνιον αστέρα ανεγνώρισαν, και τον Βασιλέα που εγεννήθη στο σπήλαιο δεν ηγνόησαν. Εκείνοι του φέρουν δώρα, αυτοί τον επιβουλεύονται. Εκείνοι τον προσκυνούν, αυτοί τον καταδιώκουν.
(Εις το γενέθλιο του Σωτήρος, Αγ. Γρηγορίου Νύσσης)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αγαπητικός φόβος Θεού

Ο αγνός φόβος του Θεού «Ο φόβος του Κυρίου είναι διδασκαλία και σοφία». Σοφός Σολομών «Ο φόβος του Κυρίου προσθέτει μέρες». (Παρ. 10, 27) «Ο φόβος του Κυρίου είναι πηγή ζωής». (Παρ. 14, 27) «Ο φόβος του του Θεού φυλάττει από το κακό». (Παρ. 8,13) «Ο φόβος του Θεού είναι τιμή προς τον Θεό» (Ψαλμ. 5,8) «Να εργασθήτε με φόβο και δέος για τη σωτηρία σας» (Φιλιπ. 2,12) «Μας παραλαμβάνει ο φόβος με το πλοίο της μετανοίας και μας μεταβιβάζει στο θεϊκό λιμάνι, που είναι η αγάπη του Θεού». (Αββάς Ισαάκ ο Σύρος)

Γέννηση του Σωτήρα

Βλέποντας λοιπόν το σπήλαιο στο οποίον εγεννήθη ο Δεσπότης, φέρε στον νου σου τον σκοτεινόν και υπόγειον βίο των ανθρώπων, στον οποίον έρχεται αυτός και φανερώνεται στους «εν σκότει και σκιά θανάτου καθημένους». (Εις το γενέθλιο του Σωτήρος, Αγ. Γρηγορίου Νύσσης) Ο Χριστός μας είπε «Εγώ είμαι το Φως του Κόσμου» και εμείς που είμαστε σκοτισμένοι από τα πάθη και την αμαρτία τον παρακαλάμε «Κύριε Ιησού Χριστέ φώτισον το σκότος μου». Παρακαλάμε να έρθει στο σπήλαιο της καρδιάς μας, Αυτός που είναι το «το φως της εσκοτισμένης μας ψυχής».

O αδελφός μας

Προσδοκώντας τη σωτηρία όλων των ανθρώπων, η αγάπη επιθυμεί να φθάσει έως το τέλος· γι᾿ αυτό αγκαλιάζει όχι μόνο το σύνολο όσων βρίσκονται τώρα πάνω στη γη, αλλά ακόμη και αυτούς που είναι ήδη κεκοιμημένοι, ακόμη και τον άδη και αυτούς που ακόμη δεν έχουν γεννηθεί, με άλλα λόγια τον όλο Αδάμ. Μακαρία η ψυχή που αγαπά τον αδελφό της, διότι ο αδελφός μας είναι η ίδια η ζωή μας . Η ψυχή λυπάται όταν βλέπει τον άλλο να υποφέρει. Εάν μπορούσα να βοηθήσω έστω και έναν μόνο άνθρωπο, θα ευλογούσα γι᾿ αυτό αιωνίως τον Κύριο. Πρέπει να έχεις καρδιά που συμπάσχει και να αγαπάς όχι μόνο τους ανθρώπους, αλλά επίσης να σέβεσαι κάθε πλάσμα, καθετί που έχει δημιουργηθεί από τον Θεό. Αγίου Σιλουανού